Pancratiusparochie Sloten






Delen:
meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook
Volgen:
link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten volg Pancratiusparochie op Twitter volg Pancratiusparochie op Facebook

Onze Schepping

door pater Dominiek Deraeve sdb

gepubliceerd: zaterdag, 11 mei 2019
Onze Schepping
(foto: Thom van Dongen)

Mei is de bloeimaand van vele bloemen en struiken, de maand van het ontwaken van het nieuwe leven. Je staat er niet meer bij stil, want de natuur lijkt al langer uit haar slaap te zijn ontwaakt. Is er wel een winterslaap geweest? We hebben in de winter nauwelijks vriestemperaturen gekend. Ook van sneeuw is er weinig sprake geweest. Voortdurend breken temperatuurrecords, maar ook droogterecords en overstromingen bij hevige plensbuien.

De natuur lijkt haar vast ritme kwijtgeraakt. Allerlei statistieken tonen aan dat er iets fout loopt. Toch zijn er groepen die blijven vasthouden aan de bewering dat er niets fout is met moeder natuur. Is het een natuurlijk opwarmingsproces, is het de CO2- of de stikstofuitstoot? Allerhande theorieën rollen over elkaar om hun eigen gelijk te krijgen.

De natuur, dat zijn ook wij: de mensen. Wat in de natuur gebeurt is een spiegel van wat er zich in de mens afspeelt. Als de natuur ‘het noorden kwijt is’, dan is dat ook te merken in de mens die zelf ook rondtolt in zijn gedrag en zijn gevoelens. Wij zijn als maat­schappij ons vast ritme kwijtgeraakt, de waarden die stabiliteit geven aan ons bestaan staan op de helling. Er wordt gekozen voor valse waarden, en daardoor ook voor leugens. Wat is nog echt nieuws en wat is fake news? Wie moeten we nog geloven? Wat mogen we nog geloven?

Men wil de natuur redden door allerlei maatregelen te nemen. Vele van deze maatregelen eisen een gedragsverandering van de mens: we moeten minder lang douchen, minder plastic gebruiken, meer biologisch en minder vlees eten, ... Soms denk ik: dat deden mijn ouders en grootouders al in hun tijd. Recyclage was vanzelfsprekend, een tas meenemen en de groenten en het fruit er, zonder verpakking, in doen en thuis gewoon uitsorteren als dat nodig was, zuinig omgaan met water, elektra en gas, voedsel werd helemaal gebruikt en er werd niet méér gekocht dan nodig was, ... Het was allemaal vanzelfsprekend. Alles was kostbaar en belangrijk.

Ik vraag me af of we de voeling met alles wat ons gegeven is niet zijn kwijtgeraakt. Alles is vanzelfsprekend geworden, alles is grijpbaar en koopbaar geworden. Nu komen we tot de ontdekking dat het toch niet zo vanzelfsprekend is. Alles heeft een veel grotere prijs dan we dachten. Het is niet alleen de geldprijs die we ervoor betalen, ook de natuur zelf betaalt mee en, niet te vergeten de vele mensen die uitgebuit worden om deze luxe mogelijk te maken.

Zullen we dit alleen met een gedragswijziging veranderen? Ik vrees van niet. Belangrijker is dat we van mentaliteit veranderen. God heeft ons de schepping in handen gegeven om erover te heersen. We zijn geen eigenaar, maar rent­mees­ter. God blijft eigenaar van de schepping. Dat houdt in dat we onze verant­woor­de­lijk­heid moeten nemen tegenover datgene wat ons gegeven is.

Als we opnieuw tot het besef komen dat alles ons gegeven is, dan zullen we er ook mee omgaan als met een dierbaar geschenk. We gaan het niet uitbuiten, maar verzorgen. Als we opnieuw gaan erkennen dat God de grote Gever is van alles wat op aarde leeft, gaan we Hem ook danken en eren, we brengen Hem onze lof omwille van zij Schepping. Dan zal alles wat we hebben, de hele schepping met respect behandeld worden. Dan zal er een gedragsverandering komen, niet omdat het moet, maar omdat we dankbaar zijn om wat ons gegeven is.

 

Pastor Dominiek Deraeve sdb